For the English version, click here. Dat beleggers ook excentriek kunnen zijn, bewijst Herbert Wertheim. Met zijn opvallende rode hoed eist hij al snel alle aandacht op. Maar wie is deze toch vrij onbekende belegger en wat maakt hem zo speciaal? Wie is Hertbert Wertheim? Herbert Wertheim is geboren in 1939, in Philadelphia en heeft zijn vermogen zonder hulp van rijke ouders opgebouwd. Dat niet alles vanzelf ging, laat zijn veelbewogen jeugd zien. Zijn ouders vluchtten vanuit nazi Duitsland naar de Verenigde Staten, waar Herbert dus geboren is. Hij had dyslexie en spijbelde, thuis werd hij mishandeld door zijn vader waardoor Herbert besloot (tijdelijk) weg te lopen van huis. Als straf voor het spijbelen moest hij kiezen tussen de marine en de tuchtschool, uiteindelijk koos hij ervoor om zich op 17-jarige leeftijd aan te sluiten bij de marine. Vervolgens besloot hij bij de marine luchtvaart te gaan werken, wat een grote impact op zijn verdere carrière had. Tijdens de marine groeide het zelfvertrouwen van Herbert en werd hij heel ambitieus. Hij was de slimste van zijn klas, “Ze geven je de hele tijd testen om te zien hoe slim je bent, en van de 135 in onze klas, denk ik dat ik in de top zat – vooral op het gebied van mechanica en organisatie.” en zo besloot hij de marine te combineren met twee studies: natuurkunde en scheikunde. Daarnaast was deze periode tijdens de Koude Oorlog waarbij de aerospace aandelen flink stegen. Herbert gebruikte zijn kennis die hij had opgedaan bij de marine om zijn eerste aandeel te kopen: Lear Jet. Na de marine besloot hij Optometrist te worden en opende hij een prive zaak, waar hij 12 jaar bleef werken. Tegelijkertijd ontwikkelde hij een chemische neutralisator waarmee je getinte glazen terug konden worden gebracht naar hun oorspronkelijke kleur. Hiermee verdiende hij het geld wat hij later serieus ging beleggen. Wat maakt Wertheim uniek als belegger? Net zoals Warren Buffett benadrukt Wertheim dat je alleen moet beleggen voor de lange termijn en in bedrijven die je begrijpt. Daarnaast zoekt meneer Wertheim naar bedrijven met een sterk management en geeft hij de voorkeur aan bedrijven die regelmatig dividend uitkeren. Dankzij zijn technische achtergrond wist hij te beleggen in Apple, Microsoft en vliegtuigonderdelen ontwikkelaar Heico tijdens hun IPO. Met zijn belegging in Heico groeide hij zijn vermogen het meest, een initieel belang van $5 miljoen is naar ruim $900 miljoen gegroeid. Wat Wertheim uniek als belegger maakt is dat hij vooral gefocust is op de patenten die een bedrijf bezit. Dit is een van de redenen voor het aanschaffen van aandelen in dus Heico, maar ook Intel, IBM en 3M. “Als een aandeel blijft dalen, en je gelooft erin en hebt je onderzoek gedaan, dan koop je meer. Je krijgt eigenlijk een betere deal.” Een bijzondere kijk op het leven Dat Herbert Wertheim zo gelukkig is heeft hij aan meerdere dingen te danken. Hoewel hij al sinds zijn 18e verjaardag belegt in aandelen was het behalen van financieel succes nooit zijn einddoel. Hij heeft er, naar eigen zeggen, altijd naar gestreefd om simpelweg meer vrije tijd te hebben. Hij noemt vrije tijd zelfs “het meest kostbare wat er is.” Daarnaast is meneer Wertheim ervan overtuigd dat je je vermogen moet gebruiken voor positieve doeleinden. “Making life on earth better” is dan ook zijn levensmotto. Dit is vooral terug te zijn in de foundation die hij samen met zijn vrouw Nicole Wertheim heeft opgericht. Via deze foundation heeft het stel grote donaties gedaan aan voornamelijk universiteiten. Zo deed hij een donatie van maart liefst $50 miljoen aan de University of Florida. Dit astronomische bedrag werd gebruikt voor onder andere de bouw van een engineering innovatie gebouw. Daarnaast geeft hij geld weg aan studenten in de vorm van een studiebeurs en werkt hij regelmatig samen met Warren Buffett en Bill Gates om geld in te zamelen voor goede doelen. Tot slot: Wat kunnen we leren van Herbert Wertheim? Blijf positief: Ondanks dat Herbert Wertheim een lastige jeugd heeft gehad, bleef hij toch geloven in een betere toekomst. Begin zo jong mogelijk: Doordat hij op relatief jonge leeftijd is begonnen met beleggen kon hij profiteren van samengestelde rente, waardoor zijn vermogen op latere leeftijd naar grote hoogtes steeg. Doe zo veel mogelijk kennis en ervaring op: Door de kennis die Herbert opdeed bij de marine en dankzij zijn studies, deed hij kennis op die essentieel was voor zijn succes als belegger en ondernemer. Van delen wordt niemand arm: Tot slot de les die Herbert Wertheim het meest typeert. Vermogen stelt veel minder voor als je het voor jezelf houdt. Door middel van zijn foundation wist Herbert een grote impact op veel mensen te maken.
ESG ratings: waardevol of onbetrouwbaar?
For the English version, click here. De afgelopen jaren is sustainability reporting steeds belangrijker geworden voor bedrijven. Het aantal bedrijven dat hun ESG informatie rapporteerde is gestegen van 20 in de jaren negentig naar 9000 in 2016 (Amir & Serafeim, 2017). Investeerders willen dat al deze informatie gemakkelijk toegankelijk is zodat zij deze kunnen gebruiken om beslissingen te maken. Om aan deze vraag te voldoen zijn verschillende raters begonnen met het uitdelen van ‘ESG scores’. Deze scores vatten het ESG rapport in een getal samen en geven zo aan hoe goed een bedrijf presteert op haar ESG doelen. Voorbeelden van raters zijn KLD, Sustainalytics, Moody’s ESG, S&P Global, Refinitiv en MSCI. Allemaal vooraanstaande en betrouwbare raters. Je zou verwachten dat al deze raters tot ongeveer dezelfde conclusie komen wanneer zij een bedrijf een ESG-score toekennen. Toch blijkt uit onderzoek dat de scores tussen de raters enorm kunnen verschillen. In dit artikel zoek ik uit waarom de raters het niet met elkaar eens zijn en of de ESG scores die zij toekennen dan nog wel waarde hebben. Berg et al. Uit onderzoek van (Berg et al., 2022)[1] blijkt dat de correlatie tussen de zes bovengenoemde raters verschilt tussen de 0.38 en 0.71, wat betekent dat ondanks dat de ratings in dezelfde richting lopen, ze niet altijd overeenkomen. Hierdoor is het moeilijk voor investeerders om waarde te hechten aan een bepaalde rating en is het voor bedrijven niet duidelijk welke aspecten zij moeten verbeteren om tot een hoge score te komen. De onderzoekers onderscheiden drie factoren die leiden tot deze verschillen. Kort samengevat komen deze drie factoren neer op het wat, hoe en hoe zwaar ze gaan beoordelen. Wat de raters gaan meten kunnen zij zelf bepalen. Waar de ene rater corruptie meeneemt in haar beoordeling, kiest de ander ervoor arbeidsvoorwaarden te meten en te beoordelen. Vervolgens kan hoe zij dit gaan meten ook nog verschillen. Zo kan de ene rater kiezen arbeidsvoorwaarden te beoordelen op basis van een tevredenheidsscores van werknemers, terwijl de ander kiest het aantal rechtszaken aangespannen door werknemers tegen de werkgever te gebruiken. Hoe zwaar de raters oordelen kunnen zij zelf bepalen. Als twee raters allebei corruptie en arbeidsvoorwaarden beoordelen, kan de ene een groter gewicht toekennen aan corruptie terwijl de ander arbeidsvoorwaarden belangrijk vindt. Hierdoor kan de rating verschillen, zelfs als de raters precies dezelfde variabelen meenemen. De onderzoekers spreken over 709 indicatoren in 64 categorieën. Uit deze stapel kiezen raters zelf welke indicatoren ze hoe zwaar meewegen en is het dus logisch dat er verschillen ontstaan. Research Affiliates De verschillen die ontstaan kunnen groot zijn. Een onderzoek van Research Affiliates [2] laat een goed voorbeeld zien: Wells Fargo. Deze Amerikaanse bank wordt door de ene rater in de laagste 5% op het gebied van governance geplaatst, terwijl de andere rater de bank in de hoogste 25% plaatst. Dit komt omdat de een een schandaal in de Governance pilaar plaatst, terwijl de ander vindt dat dit onder de Social pilaar valt. Het schandaal betrof het op grote schaal aanvragen van nieuwe rekeningen en creditcards voor klanten, zonder dat zij hiervoor toestemming gaven. De kosten die bij deze rekeningen en creditcards hoorde werden wel in rekening gebracht. “Zij kunnen namelijk niet een willekeurige rating pakken.” De resultaten staan in star contrast met ratings voor non-ESG attributes zoals langetermijnschuld. Raters S&P, Moody’s en Fitch tonen op dit gebied correlaties tussen 0.94 en 0.96, wat aangeeft dat de ratings heel erg overeenkomen. De reden? Aan ratings over financiële informatie zijn veel meer eisen en richtlijnen verbonden dan voor ESG ratings. Bovendien zijn de aantallen en bedragen vaak goed meetbaar. Het is makkelijk een eenduidig antwoord te geven op het totaalbedrag aan uitstaande schuld, dan op hoe tevreden werknemers zijn. Investeerders Dat ESG ratings onderling zoveel verschillen heeft gevolgen voor investeerders[3]: zij kunnen namelijk niet een willekeurige rating pakken en op basis daarvan een beslissing maken om wel of niet te investeren. De investeerder moet aanvullend onderzoek doen naar hoe de rater scores berekend en of de factoren die de rater gebruikt overeenkomen met de factoren die de rater belangrijk vind. Als dit het geval is, kan de investeerder deze scores gebruiken. De verschillen op zich kunnen de rater ook informatie geven. Uit onderzoek van Gibson en Krueger [4] blijkt namelijk dat hoe groter het verschil in ratings, hoe hoger de returns voor dat bedrijf. Toekomst Om ratings beter op elkaar aan te laten sluiten zullen enkele afspraken gemaakt moeten worden over het wat, hoe en hoe zwaar. Accenture [5] noemt vijf aanbevelingen om de ratings dichter bij elkaar te brengen. Zo zouden raters transparanter kunnen zijn over hoe zij tot hun rating zijn gekomen. Ook kunnen regulators concreet aangeven welke factoren onder E, S en G vallen, zodat alle raters dezelfde factoren onder dezelfde noemer scharen. Voor de bedrijven die hun ESG informatie publiceren is ook een taak weggelegd: standaardisatie. Dit houdt in dat de data die zij aanleveren via hun ESG report consistent is en voldoet aan wereldwijde richtlijnen zoals voorgeschreven door de International Sustainability Standards Board. Op deze manier leveren alle bedrijven dezelfde soort informatie aan bij de raters, waardoor er minder kans is dat zij deze op verschillende manieren interpreteren.
Een exchange in Lissabon: Een geweldige ervaring!
For the English version, click here. Nadat zijn exchange naar Lissabon tijdens zijn bachelor International Business Administration (IBA) niet doorging, besloot Phi Huynh deze ervaring in te halen tijdens zijn master Accountancy! Wout ging met Phi in gesprek over hoe het is om in Lissabon te studeren, welke gaven dingen hij daar heeft beleefd en tot slot geeft Phi advies voor aankomende studenten voor het gaan op exchange. Kun je jezelf kort even voorstellen? Mijn naam is Phi Huynh, ik kom uit Nieuwegein en ik heb International Business Administration (IBA) gestudeerd in Tilburg. Op dit moment volg ik de master Accountancy. Sinds het begin van mijn studie ben ik al actief bij Asset en sinds jaar actief bij Asset | Accounting en Finance Hoe ben je tot de keuze gekomen om een half jaar in Lissabon te studeren? In mijn studie IBA was het vrij normaal dat je op exchange gaat. Echter ging dat destijds door corona niet door. Mijn keuze om in Europa te blijven is dat ik buiten Europa al op veel plekken ben geweest. In Zuid-Europa ben ik nog niet geweest dus het leek mij leuk om daar te gaan studeren. Ik kon ook naar Italië en Griekenland, maar heb uiteindelijk voor Lissabon gekozen en ik heb mijn keuze niet gewijzigd nadat het in eerste instantie door corona niet doorging. Welke programma en vakken heb je daar gevolgd? Ik volgde electives vakken van de master Business Administration. Tijdens een master exchange hoef je, vergeleken als je tijdens je bachelor naar het buitenland gaat, niet per se vakken te volgen in jouw studierichting. Dus ik had geen Accountancy vakken gevolgd in Lissabon, ook omdat Accountancy op de universiteit in Lissabon erg basis is. In totaal heb ik 8 vakken gevolgd, waaronder bijvoorbeeld digital transformation, marketing en strategie. Ik volgde vier vakken per trimester. Een trimester is hetzelfde als een blok bij ons. Het eerste semester heb je twee trimesters en de tweede helft van de studie heb je daar maar een van gezien de zomerperiode. Was het studeren in Lissabon te vergelijken met het studeren in Tilburg? Het was wel anders. In Lissabon moest je bij elk vak verplicht aanwezig zijn. Sommige vakken had ik bijvoorbeeld niet gevolgd als ik de verplichting daarvoor niet gelde. Participatie telde veel mee. De studie was voor de rest zelf wat kleinschaliger als ik het vergelijk met Tilburg. Het was wel super geregeld op de universiteit (Universidade Católica Portuguesa) waarop ik zat in Lissabon. Deze staat ook best hoog aangeschreven. Bij andere universiteiten was het bijvoorbeeld minder goed geregeld. Zo heb ik gehoord dat studenten vlak voor college aan de professor moesten vragen of ze zich nog in konden schrijven voor het vak. Ik had in mijn half jaar in Lissabon hybride onderwijs. De werkgroepen waren fysiek. Daarnaast had ik vaak volle lesdagen, aangezien alle vakken op een dag werden gepland. Ook had elk vak een eindtentamen, maar bij de meeste vakken telde het assignment dat je moest maken veel mee. De tentamens waren open boek toetsen waar je de laptop voor mocht gebruiken. Het was echter niet zo dat je kon overleggen en alles op internet op kon zoeken. Je kon niet samenwerken en er werd gecontroleerd dat je niet op andere pagina’s zat dan de lecture notes. “Stipt om 5 uur werd het loket gesloten, ook al stonden er nog rijen aan mensen te wachten” Welke verschillen heb je gemerkt in de manier van leven tussen Nederland en Portugal? Portugal is best bureaucratisch. Voor de clubs had ik een negatief testbewijs nodig. Daarnaast had ik een OV-pas van de universiteit. Alle buitenlandse studenten konden voor deze pas naar twee specifieke metro stations om aan te tonen dat je studeert aan de universiteit. Daar moest je allerlei documenten invullen. Het geluk was dat ik al een beetje Portugees kon. Andere studenten hadden daar meer moeite mee omdat ze de taal niet spraken. Stipt om 5 uur werd het loket gesloten, ook al stond er nog een rij met veel mensen. Het testen voor corona deed ook heel lang, maar gelukkig konden alle niet Portugezen gratis testen. Wat miste je tijdens je exchange het meest aan thuis? En wat mis je aan Lissabon nu je weer in Nederland woont? Tijdens mijn exchange miste ik dus vooral de efficiëntie van Nederland. Wat ik verder wel fijn vond aan Portugal was dat de mensen daar erg flexibel waren om iets te plannen. In Nederland moet je vaak eerst een datum prikken. In Portugal ging iets afspreken veel makkelijker. Daarnaast was in Portugal alles nieuw door de onbekende omgeving en de vele nieuwe dingen dat je doet, dat is natuurlijk in Nederland veel minder het geval. Wat is het gaafste wat je op exchange hebt gedaan? Ik heb erg leuke tripjes gemaakt. Ik heb verschillende steden bezocht, zoals Sevilla, maar ik ben ook bij eilanden als Madeira en de Azoren geweest om lekker de natuur in te duiken. Hier heb ik in veel gave gebieden gewandeld, maar wat me vooral is bijgebleven is het abseilen van een waterval. Spreek je de mensen die je daar hebt ontmoet nog wel eens? Jazeker! Vooral de Nederlanders, waarvan de meeste ook nog in Tilburg studeren. We doen elke twee weken wel een activiteit met elkaar. Tijdens koningsdag kwamen zelfs medestudenten vanuit België, Duitsland en Amerika naar Tilburg om deze Nederlandse feestdag met ons te vieren. In september gaan we met z’n allen naar Milaan, en een Poolse vriend is hier ook geweest tijdens mijn huisfeest. Waar heb je financieel rekening mee moeten houden? Kreeg jij een beurs tijdens je exchange in Portugal? Omdat ik in Lissabon studeerde kreeg ik de Erasmusbeurs. Deze beurs was voor mij ook de motivatie om al mijn vakken te halen. Het is namelijk het geval dat als je je exchange in je bachelor doet dat je deze wel moet halen. Tijdens je master doe je hem in principe boven op het programma. Er zit minder druk op, maar voor het krijgen van de Erasmusbeurs is
Het einde van een tijdperk als “Royal Dutch Shell”
For the English version, click here! Op vrijdag 10 december heeft Royal Dutch Shell plc tijdens de algemene vergadering toestemming gekregen om het hoofdkantoor te verhuizen naar Londen. Maar liefst 99 procent ging akkoord met de verhuizing. Daarmee zal het olie- en gasbedrijf na meer dan 100 jaar niet meer “Royal Dutch” in de naam hebben en verliest het tegelijkertijd het Nederlandse gedeelte van haar identiteit. [G1] Dividend belasting Voordat Shell vertrok uit Nederland zat de multinational fiscaal gezien zowel in het Verenigd Koninkrijk als in Nederland. Fiscale wetgeving werkt in het Verenigd Koninkrijk net wat anders als in Nederland; zo bestaat de dividendbelasting, die in Nederland een tarief van 15% kent, in het VK niet. Dit betekent dat aandeelhouders in het Verenigd Koninkrijk per saldo meer dividend uitgekeerd krijgen dan in Nederland. In een interview met het FD geeft Ben van Beurden, CEO van Shell, aan dat dit een belangrijke rol heeft gespeeld in de uiteindelijke beslissing om Shell te verhuizen naar het VK. De topman gaf daarbij aan dat de dividendbelasting al een langere periode een doorn in het oog was voor de multinational. Hiervoor is Shell jarenlang al in gesprek geweest met de overheid. Het kabinet pleitte in 2017 dan ook voor het afschaffen van de dividendbelasting. Dit voorstel werd echter na hevige kritiek vanuit de Kamer, en de maatschappij, in 2018 van de baan geworpen. Het feit dat het voorstel niet door de Kamer kwam gaf, volgens Van Beurden, aanleiding om het olie- en gasbedrijf te laten vertrekken uit Nederland. [G2] “Ondanks het vertrek van olie en gasbedrijf Shell geeft topman Ben van Beurden aan dat de activiteiten van Shell in Nederland zullen blijven bestaan.” Duale structuur Verder was de duale fiscale structuur van Shell een belangrijke factor. Doordat de belastingregels tussen Nederland haar buurland zo verschilde had Shell te maken met twee soorten aandelen (een Britse en een Nederlandse). Shell gaf aan dat het werken met aandelen in twee landen het proces om nieuwe financieringen te verzamelen vermoeilijkt. Door met één soort aandeel te werken kon Shell transacties makkelijker verwerken waardoor bijvoorbeeld een overname van een extern bedrijf vlotter kan verlopen. Daarnaast was Shell van plan om voor miljoenen dollar aan aandelen terug te kopen. Door de dividendbelasting is het goedkoper voor Shell om Britse aandelen terug te kopen. Er stond echter een limiet op de terugkoop van aandelen die afhing van de volume waarin het aandeel werd verhandeld. Door de vereenvoudiging van Shell’s structuur zal de volume in Britse aandelen aanzienlijk stijgen; als gevolg hiervan kan Shell meer aandelen terugkopen. [G3] Ondanks het vertrek van olie en gasbedrijf Shell geeft topman Ben van Beurden aan dat de activiteiten van Shell in Nederland zullen blijven bestaan. De multinational wenst daarbij een grote speler te blijven in de verduurzaming van geleverde energie in Nederland. Marjan van Loon, president-directeur van Shell Nederland, gaf aan dat de fiscale transitie naar een puur Brits bedrijf ervoor zorgt dat Shell het proces van energie verduurzaming in Nederland alleen sneller verloopt. Echter zal het fiscale vertrek van Shell wel gevolgen hebben voor de staatskas aangezien er hierdoor honderden miljoenen aan inkomsten van belasting mis wordt gelopen. Wel gaat de Tweede Kamer zich nog buigen over het voorstel van GroenLinks om bedrijven een boete op te leggen die vertrekken naar een bepaald land die geen dividendbelasting kent. Het is tot op heden onduidelijk of dit voorstel een meerderheid in de Tweede en Eerste Kamer kan verwachten. [G4] Voorganger Dit is niet de eerste keer dat een multinational de beslissing heeft genomen om fiscaal gezien te vertrekken uit Nederland. Zo is Unilever, die sinds 1929 hoofdvestigingen had staan in Londen én Rotterdam, in 2020 puur Brits geworden. Ook Unilever, kampte met een ingewikkelde duale structuur, waardoor er sinds 2018 plannen waren om één nationaliteit aan te houden. In eerste instantie had Unilever plannen om naar Nederland te verhuizen, echter kwam er weerstand vanuit de groep aandeelhouders wanneer bleek dat politiek Nederland heeft besloten om de dividendbelasting niet af te schaffen. Als voorganger van Shell heeft Unilever ook al het risico gelopen om een boete te ontvangen voor het vertrek naar het Verenigd Koninkrijk; dit ging om een bedrag van 11 miljard euro. Unilever ontsnapte echter aan deze boete doordat het idee om dit voorstel met terugwerkende kracht in te laten gaan werd geschrapt [G5] . Vestigingsklimaat Nu dat er twee bedrijven van formaat het land hebben verlaten is het belangrijk om te kijken naar de kwaliteiten van het vestigingsklimaat in Nederland. Hier zit echter wel enige nuance aan gezien het feit dat Unilever en Shell beide zowel brits als Nederlands waren. Desalniettemin kan het feit dat er twee grote multinationals in korte tijd zijn vertrokken, niet worden genegeerd. Het vertrek van deze giganten geeft namelijk een signaal af dat het Nederlands vestigingsklimaat toch niet even voordelig kan zijn. [G1]https://www.volkskrant.nl/economie/na-unilever-vertrekt-ook-shell-hoe-erg-is-dat-voor-nederland~b9e0e04b/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F [G2] https://fd.nl/bedrijfsleven/1419454/haags-wanhoopsoffensief-om-shell-voor-nederland-te-behouden-wca2cabqDglC [G3]https://theasset.nl/sectoren/duurzaam/van-twee-kanten-royal-dutch-shell/ [G4]https://www.volkskrant.nl/economie/shell-krijgt-groen-licht-voor-vertrek-grote-meerderheid-aandeelhouders-stemt-voor~ba37fe11/ [G5]https://fd.nl/politiek/1417231/unilever-ontsnapt-aan-verhuisboete-wca2cabqDglC
Terugkoop van eigen aandelen in 2021
For the English version, click here De inkoop van eigen aandelen heeft in het begin van de Corona crisis op een lager pitje gestaan, maar nu de economie weer aantrekt en de tijd vordert, lijkt het erop dat de grote jongens weer doorgaan met waar ze gebleven waren: in grote getallen het terugkopen van hun eigen aandelen. Zo blijkt uit data van de S&P500 index dat er in het tweede kwartaal van 2021 voor 200 Miljard USD aan aandelen is teruggekocht. Volgens de laatste cijfers zetten we koers naar een recordhoogte aan inkoop aan het einde van 2021. [1] Waarom kopen bedrijven aandelen terug? Het inkopen van eigen aandelen door een beursgenoteerd bedrijf is een van de manieren waarop het bedrijf de winsten kan delen met haar aandeelhouders. Normaalgesproken wordt dit gedaan door middel van dividend, maar tegenwoordig wordt er vaak gekozen voor een andere route. In de eerste plaats zal een bedrijf natuurlijk de behaalde winsten gebruiken om te investeren, zodat er in de toekomst nog hogere winsten behaald kunnen worden. Ook kan ervoor gekozen worden om de eigen balans te versterken. In sommige gevallen worden er echter dusdanige hoge winsten behaald, dat er geen andere te verdedigen investeringsmogelijkheden zijn, waardoor het saldo op de bank terecht zou komen. Met de huidige rentestand brengt dit natuurlijk alleen maar kosten met zich mee. Er wordt in deze gevallen dan gekozen om de winsten te delen met de aandeelhouders. Dit kan gedaan worden door dividend uit te keren, of door aandelen terug te kopen. Vanuit het perspectief van de aandeelhouders zijn er twee hoofdredenen om de voorkeur te hebben voor inkoop tegenover dividend. Een van deze redenen is het feit dat aandeelhouders waarde hechten aan een stabiel dividend in de toekomst. Ze verkiezen een voorspelbare stroom dividend boven een eenmalige verhoging, die gevolgd wordt door een lager dividend een jaar later. De tweede reden betreft belastingen: over dividend moet in Nederland belasting betaald worden, maar over de winsten uit inkoop van aandelen niet. “Het moge duidelijk zijn dat bedrijven zowel in Nederland als in het buitenland actief bezig zijn met het verdelen van hun winsten onder aandeelhouders.” Een gevolg van de inkoop van aandelen dat zowel voor de inkoper als de aandeelhouders gunstig uitvalt, is het feit dat de winsten per aandeel in de volgende periode stijgen. Doordat er minder aandelen in omloop zijn na de inkoop, worden de toekomstige winsten verdeeld over minder aandelen, wat de winst per aandeel laat stijgen. Dit is een belangrijke prestatie indicator voor zowel investeerders als managers van bedrijven. Shell Op 2 december 2021 is Shell begonnen met de inkoop van aandelen ter waarde van 1.33 miljard Euro. Dit is het eerste deel van de winsten die Shell met haar aandeelhouders wil delen na de verkoop van een van haar bedrijfsunits in de Verenigde Staten. In totaal zal er voor ruim 6 Miljard Euro aan aandelen teruggekocht worden. De resterende plannen zullen bekend gemaakt worden in de loop van 2022. [2] ASML Het is geen geheim dat het al enkele jaren goed gaat met de chipreus uit Veldhoven. Ze zijn dan ook in 2006 al begonnen met programma’s voor het inkopen van hun eigen aandelen. Een van de meest recente terugkoop programma’s bestaat uit een plan om tussen 2021 en 2023 voor 9 Miljard Euro aan aandelen terug te kopen. Tot nu toe is er ruim 4 Miljard Euro ‘teruggegeven’ aan de aandeelhouders van ASML. Een van de redenen waarom ASML aandelen terugkoopt, is omdat ze deze wil gebruiken voor de compensatie plannen voor haar werknemers. Zo stelt ASML dat 450.000 aandelen worden gebruikt in aandelenpakketten voor werknemers. Volgens de huidige koers bedraagt dit bijna 300 Miljoen Euro. [3] Microsoft De Tech gigant uit de VS is al geruime tijd bezig met het inkopen van haar eigen aandelen. Zo is het aantal aandelen in omloop al met 33% gedaald sinds de dotcom bubbel twee decennia geleden. Sinds de aanstelling van Microsofts nieuwe CEO in 2014, is het bedrag dat jaarlijks gemoeid is met de inkoop van aandelen verviervoudigd. [4] ING Ook onze eigen ING is begonnen met het actief inkopen van haar eigen aandelen. Zo is ING in oktober 2021 gestart met een terugkoop-programma, waarin het de bedoeling is om in totaal voor 1.7 Miljard Euro aan aandelen terug te kopen. Zo is er in de week van 13 tot en met 17 december voor ruim 210 Miljoen Euro aan aandelen teruggekocht. [5] Het moge duidelijk zijn dat bedrijven zowel in Nederland als in het buitenland actief bezig zijn met het verdelen van hun winsten onder aandeelhouders. Het terugkopen van aandelen lijkt hierin een ideale manier om zowel de aandeelhouders te belonen voor hun loyaliteit, en om de prestatie indicatoren van het bedrijf een klein zetje in de rug te geven. Met name de winst per aandeel wordt positief beïnvloed door deze terugkoop programma’s. Een ander bijkomend effect is dat het terugkopen van aandelen een belangrijk signaal afgeeft naar de buitenwereld dat het betreffend bedrijf de markt positief inziet, en duidelijk laat merken dat het haar eigen aandelen een zeer verstandige investering vindt.
Interview met Huub Vermeulen – voormalig CEO bol.com
For the English version, click here Met ruim twintig jaar ervaring binnen het bedrijf nam Huub Vermeulen afgelopen november afscheid als CEO van bol.com. In dit artikel lees je meer over Huub, zijn loopbaan, mijlpalen en overdracht. Kunt u ons meenemen in uw studieachtergrond en loopbaan carrière? Als jongeman had ik altijd al affiniteit met techniek. Zodoende startte ik met de opleiding elektrotechniek. Hier kwam ik er al snel achter dat met name het onderdeel programmeren mij goed lag. Je moet je voorstellen dat in dit tijdperk de personal computer nog niet bestond. Kortom, een leuke uitdaging om met computers te gaan sleutelen. Vanuit mijn affiniteit met programmeren ben ik uiteindelijk bij Philips aan de slag gegaan. Na een paar jaar ben ik overgestapt van het grote bedrijf Philips naar een klein bedrijfje in Boxtel, waar ik complexe technische projecten verkocht aan grote bedrijven. Deze overstap beviel mij goed; een klein bedrijf waar men affiniteit voelde met het doel van het bedrijf en waarin je je eigen bijdrage kunt leveren aan de ontwikkeling ervan. Vanuit hier begon ik mij te oriënteren op een management-gerelateerde functie. Bij een detacheringsbedrijf voor software medewerkers groeide ik door en bekleedde ik na enige tijd de functie van commercieel directeur. Op deze positie heb ik zowel successen geboekt als enorme tegenslagen gehad. Echter, tegenslagen horen erbij en dit maakt je zowel persoonlijk als zakelijk ook weer sterker. Mijn volgende stap was een functie als operationeel directeur bij een CD fabriek in Tilburg. Binnen de CD productie en logistiek hadden we als bedrijf een nieuwe klantengroep ontdekt, waaronder bol.com. Een samenwerking met bol.com zagen we als een mooie kans om te groeien en dus begonnen we in een garage met een project voor de logistiek van bol.com. Al snel liep het uit op een groot en succesvol project. Op een gegeven moment werd ik directeur van Docdata e-commerce fulfillment, tegenwoordig genaamd Ingram Micro, waarna ik na een jaar of twee de overstap maakte naar bol.com zelf. Het is mooi om te zien dat het handjevol medewerkers van Docdata nu is uitgegroeid tot een groot bedrijf met logistieke activiteiten door heel Europa. Tevens een leuk feitje over bol.com: hier werkte twintig jaar geleden circa 20 mensen waarvan 3 logistieke medewerkers. Inmiddels is de logistieke afdeling uitgegroeid tot meer dan 200 mensen en het totaal aantal medewerkers tot ongeveer 2500 à 3000. Gedurende mijn loopbaan ben ik eigenlijk bij steeds kleinere bedrijven gaan werken, en wat merkte ik? Hoe kleiner het bedrijf, hoe leuker ik het vond. Bij kleine bedrijven sta je namelijk veel dichter bij de ziel van het bedrijf waardoor de verbondenheid met de bedrijfsvoering veel sterker naar voren komt. Mijn doel is dan ook altijd geweest om ondanks de groei van bol.com, de verbinding met het doel van het bedrijf in stand te houden. Als medewerker moet je namelijk het gevoel hebben dat wat jij doet, ertoe doet en bijdraagt aan het doel van het bedrijf. In november stopt u als CEO bij bol.com. Wat is uw reden om te stoppen? Een aantal jaren geleden riep ik al tegen mijn omgeving dat het bij twintig jaar dienstverband wel tijd zou zijn om te stoppen. Inmiddels is deze termijn verstreken, dus ik moet er toch maar aan geloven. Hierbij moet ik zeggen dat de functie CEO van een groeiend bedrijf als bol.com een hele leuke, maar ook zeer intensieve baan is. Derhalve ben ik er nu ook aan toe om een baan aan te nemen in een wat vrijere rol, waarin ik mijn wereld verder kan verbreden. Ik hoop vooral een rol te gaan bekleden waarin mijn affiniteit met ondernemerschap tot uiting kan komen. Welke rol dit precies zal zijn, daar ben ik nog niet over uit. Zo lijkt het mij gaaf om met ondernemers aan tafel te zitten, bijvoorbeeld van jonge innovatieve startups, en hen te helpen in de ontwikkeling van hun bedrijf. U werkt al meer dan 20 jaar bij bol.com. Hoe ziet u de groei en ontwikkeling die bol.com heeft doorgemaakt? In haar jonge jaren begon bol.com als fysieke boekenverkoper. Het verkoopassortiment breidde zich uit tot CDs, videobanden etc. waardoor bol.com uitgroeide tot de grootste mediawinkel van Nederland in 2007. Inmiddels zijn we niet meer puur een mediawinkel; maar een online platform dat vrijwel alles verkoopt. Bol.com heeft dus een gigantische transformatie gemaakt, zijnde op het gebied van assortiment, van fysiek naar online platform, en van retail naar retailtech. Binnen deze continue groei is het een uitdaging om de cultuur en werkwijze van bol.com in stand te houden. Zo hadden we vroeger de dagelijkse lunch waarbij alle 20 medewerkers samen aan tafel zaten. Na de lunchpauze was iedereen weer op de hoogte van de dagelijkse gang van zaken. Inmiddels zijn we met meer dan 2500 medewerkers, dus is het een uitdaging om alle medewerkers verbonden te houden met het bedrijf en mee te krijgen in de visie. Een cultuur waarin medewerkers zich verbonden voelen met elkaar en het bedrijfsmodel is essentieel voor een succesvolle onderneming. Deze groei vraagt bol.com ook om zich continu opnieuw uit te vinden. Dit maakt ons als bedrijf eigenlijk een soort bedrijfskundig experiment. Je moet je namelijk continu aanpassen aan de omvang die je hebt en aan het type bedrijf dat je bent. De dagelijkse bedrijfsvoering vergt dan ook continu creativiteit en nadenken. Dit maakt het werken voor bol.com heel leuk en uitdagend. Wat zijn voor u persoonlijke mijlpalen geweest in uw carrière bij bol.com? Groeiend van een start-up met 20 medewerkers naar een groot ontwikkeld retailtech bedrijf met een grote groep gemotiveerde medewerkers heb ik samen met mijn collega’s heel wat mijlpalen mogen meemaken. Zo herinner ik mij de eerste 100 miljoen euro omzet nog goed, omdat we toen officieel de start-up fase voorbij waren. Ook de overname van Ahold was er één om niet te vergeten, gezien dit perfect samenviel met ons groeiplan om ons assortiment uit te breiden naar alle productcategorieën. Echter, ik zie mijn rol hierin niet als uniek omdat we het allemaal samen hebben gedaan. Wel